محرم در راه است

کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا.
و چه زیبا گفته اند.
برای من و تو هم سرزمینی است بسان کربلا که باید در عاشورای خود فدایی حق و حقیقت زمان خویش باشیم و چه زیبا حسین ابن علی(علیه السلام) در عاشورا و کربلای خود، که سرآغازی برای ظهور عدالت علوی بود، راه هدایت به سوی کربلاها و عاشوراهای زمان را به ما نشان داد.
…و اینک من تو باید کربلا و عاشورای خود را بشناسیم.
آن زمان و مکانی که باید کشته حق و حقیقت شویم و خوشا به حال آنان که کربلا و عاشورای خود را یافتند.
و من درمانده در کوچه پس کوچهها و کوره راههای دنیای فانی، بی اذن و کمک و یاری منتقم خون حسین(علیه السلام)، به خطا خواهم رفت و شاید…
و شاید در لشکر یزیدیان باشم و خود ندانم.
پس ای آن کسی که هر صبح و شام بر مصائب جدت حسین(علیه السلام) میگریی… تو را قسم به خون خدا، مرا دریاب.
و باز محرم در راه است …
آیا ما باز آماده ایم در هیئت های آقا شرکت کنیم یا هنوز در خواب غفلتیم ؟...
منظورم از آماده بودن اینه که آیا حسابامونو صاف کردیم یا نه؟
با چه رویی می خواهیم بریم در مجلس روضه آقا شرکت کنیم ؟ و میخواهیم چی بگیم ؟
بگیم آقا یکسال خون به دلت کردم و حالا هم باز اومدم برای جد غریبتون گریه کنم؟
آره دیگه کار ما همین شده دیگه یکسال هر غلط و گناهی که دلمون بخواد می کنیم و دهه ی اول محرم می آیییم و چهار تا حسین حسین می کنیم و میگیم آقا غلط کردیم دیگه گناه نمی کنیم ولی محرم که تموم شد باز روز از نو و روزی از نو ....
بیایید امسال حداقل این طوری نباشیم فقط به خاطر دل آقا...
""یگانه بی همتا""